
11 yıl önce elimizde doğmuştun… Annen seni bize emanet edip gitmişti. Sen ve kardeşinle neler yaşamamıştık ki ama… Kardeşinin çocuklarına babalık bile yaptın, her ne kadar birisini ağaç tepelerine kovalasan, bir diğerini ise her gün oyunlara boğup sevsen de… Evin en arsızı, en şımarığı, en haylazı hep sendin… Bir kedinin yapabileceği her türlü olayın altından hep sen çıkardın… Ama, ne var ki artık yoksun işte… Böbreklerin yetmedi, onu yetirdik, bu sefer de yaşın fazla geldi… Ve ayrıldın bizim yanımızdan işte… O gün bugünmüş…







